Κυριακή, 13 Φεβρουαρίου 2011

ολα μαγεμενα...

Να έρχομαι και να φεύγω να  ονειρογυρεύω  
να αφήνω το αχνάρι μου βαθύ 
σαν θα ‘ρθει να με ψάξει ,χωρίς σπουδή και τάξη
 με μάτια που θα τρέμουν σαν κερί .   
                                                                                                                                                                                                                                                                                                 Θα ‘ναι όλα μαγεμένα θ’ ακούν καλά κρυμμένα  
τον σπάνιο των βημάτων της ρυθμό.
Ξέρω πως θα ‘ναι βράδυ ,στο κόκκινο φεγγάρι
θα κλέψω δάκρυ  ,όρκους και παραμιλητό .    

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου