Κυριακή, 23 Ιανουαρίου 2011

λαίμαργη Άνοιξη

Βλέπω μακριά τα πλοία φεύγουν , ανορμίσανε  
 τι σημασία έχει ο καιρός ,τι σημασία ;
 Με αραχνιασμένα αγάλματα καμένα ξόανα ,
 χρόνια κρατά τούτης της γης η ανομβρία .
                                                                                                   
 Μια λαίμαργη Άνοιξη ποτήρι που έσπασε 
 αφήνει ένα κενό σε κάθε τίμημα ,
 σαν μυρωδιά καμένου σπίρτου ,σαν υπόσχεση ,
σαν σφάλμα που έγινε ανάγκη και προσκύνημα . 
                                                                                                                                                                                                                                                 Θέριεψα μόνος δίχως φίλους μα δεν το έσβησα 
το αθώο τιτίβισμα της νύχτας του Απρίλη .
 -- Δέσε γερά φώναζε μέσα μου η ένταση 
 κι ας ήμουν μπρος στο κύμα της κοχύλι .                                                                                         

Φθηνή θεά κι αυτή μονάχα Καρυάτιδα 
τα κουρασμένα μάτια απλά το ξέρουν
 τα χρόνια που περνούν πλανούν τη θύμηση 
με αρώματα ,με χνούδι τη μοιραίνουν

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου