Δευτέρα, 14 Μαρτίου 2011

ΟΜΗΡΟΣ

  Ήταν το φρεσκοξυρισμένο πρόσωπο 
  του θανάτου,
  το σκελετωμένο χέρι της μοίρας , 
 αυτό που με έκανε να ερωτευτώ την ώχρα ;
 Να γίνω όμηρος της πανσέληνου ,
 δένοντας πρόχειρα τη ζωή μου σε ένα κυπαρίσσι .  
 Ή μήπως ήταν τα βράδια ;  
 Πόση ντροπή ,    
 πόση ανέχεια . 
 Πες μου πως είναι να πνίγεσαι 
 σε μια πρησμένη φλέβα ;  
 Μικρή μου βασίλισσα των μεταμεσονύκτιων ασθενοφόρων .

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου