Τετάρτη, 4 Μαΐου 2011

ΜΟΝΟΠΑΤΙ

Πως κοιμάται ο έλεγχος  
 με νανούρισμα σα χιόνι ,
 με ένα κρύο παράξενο 
 πως αφήνει το τιμόνι .
                                                                                                                                                                                                                                                                                                                         Οι ώρες του αινίγματα 
 άλογα  αναμετριούνται 
σε μια γωνιά παράμερη 
πάθη που χασμουριούνται .  
                                                                                                                                                                                                                                                                                                                Μία νύχτα αχόρταγη  
σβήστηκα από τον χάρτη ,
δίχως στέμμα και στρατό 
κίνησα στο μονοπάτι .
                                                                                                                                                                                                                                                                                                                         Χώμα ,βελανιδόφυλλα  
είχα ραμμένα στο μαντήλι 
με της μάνας την ευχή 
΄΄Γιόκα μου καλό ταξίδι , 
                                                                                                                                                                                                                                                                                                                   να ΄χεις δέσμιους οιωνούς 
να γυρνάς και να ξεφεύγεις  
προσκεφάλι μυστικά 
τα αγγανθόνειρα να παίρνεις 
                                                                                                                                                                                                                                                                                                                Πέλαγος και συννεφιά 
σα σκυλιά να γονατίζεις 
να αψηφάς τον ουρανό 
σαν παντιέρα να ανεμίζεις .    
                                                                                                                                                                                                                                                                                            Κι όταν φεύγει η νυχτιά 
να τις κόβεις δυο πλεξούδες   
απ΄ της κάπας τη γωνιά  
που υφαίνουν πεταλούδες 
                                                                                                                                                                                                                                                                                                                  με χαχανοτράγουδα 
που τα ακούς και δε σαλεύεις 
τη ρωγμή στο χάραμα 
αν δεν ξέρεις να γυρεύεις’’ .

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου